Menu
- Buty(4)
- Uzbrojenie średniowieczne(7)
- Wyposażenie średniowieczne(3)
- Wyposażenie średniowieczne(130)
- Uzbrojenie średniowieczne(70)
- Stroje historyczne(28)
- Datowanie i region(152)
- Wczesne średniowiecze (VIII-XI)(143)
- Koczownicy(2)
- Skandynawia(91)
- Ruś Kijowska(115)
- Słowiańszczyzna Zachodnia(62)
- Naczynia(0)
- Biżuteria i wyroby z brązu(3)
- Tkaniny(9)
- Stroje(10)
- Uzbrojenie(37)
- Rękawice(2)
- Hełmy(4)
- Kolczugi i elementy kolcze(23)
- Broń biała(8)
- Karolingowie(2)
- Dojrzałe i późne średniowiecze (XII-XV)(54)
- Wczesne średniowiecze (VIII-XI)(143)
- HEMA/DESW(9)
- Rozmaitości(17)
- Nowości
- Promocje
1 274,15 zł
Cena regularna:
1 499,00 zł
33,15 zł
Cena regularna:
39,00 zł
296,65 zł
Cena regularna:
349,00 zł
1 700,00 zł
Cena regularna:
2 000,00 zł
424,15 zł
Cena regularna:
499,00 zł
1 104,15 zł
Cena regularna:
1 299,00 zł
161,50 zł
Cena regularna:
190,00 zł
280,50 zł
Cena regularna:
330,00 zł
280,50 zł
Cena regularna:
330,00 zł
280,50 zł
Cena regularna:
330,00 zł
280,50 zł
Cena regularna:
330,00 zł
552,50 zł
Cena regularna:
650,00 zł
Wersje językowe
Miecz bastardowy, Typ. XVIa wg. Oakeshott'a (XIV - XV w.)
3.77333
Opis
Miecz bastardowy, Typ. XVIa wg. Oakeshott'a (XIV - XV w.)
Hartowanie: 48-50 HRC
Miecz posiada zaostrzoną końcówkę, przez co nie nadaje się do walki rekonstrukcyjnej. Krawędzie mają 1mm i można je zaostrzyć.
Miecz typu XVIa według klasyfikacji Oakeshotta to długi miecz jednoręczny, który charakteryzuje się wąską, sztywną głownią, stworzoną z myślą o precyzyjnych pchnięciach. Był to typ używany głównie od XIV do początku XV wieku, szczególnie popularny w Europie Zachodniej. Jego ostrze, zazwyczaj lekko zbieżne, ma charakterystyczne wąskie zbrocze, które zazwyczaj sięga do połowy długości głowni, zapewniając mieczowi odpowiednią sztywność i zmniejszając jego wagę, co jest istotne w walce z opancerzonym przeciwnikiem.
Rękojeść tego typu mieczy była często nieco dłuższa, umożliwiając chwyt dwuręczny, ale nie był to miecz stricte dwuręczny jak w przypadku późniejszych mieczy długich. Jelce miały prostą formę, a głowica mogła mieć różne kształty, często kuliste lub w formie dysku, co pomagało w wyważeniu broni.
Miecze XVIa były szczególnie efektywne w walce przeciw zbroi płytowej, dzięki swojej zdolności do precyzyjnych pchnięć, które miały większą szansę na przebicie słabszych punktów zbroi. Typ ten był często używany przez rycerzy i wysoko wyszkolonych wojowników, będąc jedną z bardziej zaawansowanych konstrukcji średniowiecznego oręża.